Uçurumdum – Mawish Şiirleri

ucurumdumface

Uçurumdum – Mawish

UÇURUMDUM

 

 

ben siyah gecelerin pembe bulutlarıydım
yıldızlarıydım karanlığın sabahlarına kadar
yalnızlığı bendim, sessizliği bendim gecenin
ben güneşi bile bilmezdim sen doğana kadar

düne kadar gökyüzüydüm arka sokaklarında
bir başına yalnızdım, çaresizdim karanlığında
ay gibiydim, buz gibi yağan yağmurlarında
ta ki gelip de yüreğime bir dünya olana kadar

bir çağlayandım başı boş toprağına yağan
dağ gibi üzerime çullanmıştı dünkü acılar
bakışlarım dı öylece sessizce kan ağlayan
gelip de gözlerime bir deniz olana kadar

uçurumdum düşlerimin çaresizliğinde
düşerken yorgunluk o cansız bedenimden
umutsuzdum, üşüten bir yazın gölgesinde
mutsuzdum, sen gibi bir bahar açana kadar

bir eceldim ben, ömrümü dirhem dirhem çürüttüğüm
sana bana aldanmayan bir ölümdüm kendi içimde
mahşerdim, yollarında adım adım yüründüğüm
suskundum, gelip de kalbimi çalana kadar

şimdi sen varsın mutluyum
sen varsın, umutlar var içimde yıldızlar kadar
git desende gitmem, ömrümce sende kalbim!
ta ki şu bedenden bu can çıkana kadar.
.
.
.
.
Mawish
.
.
.

UÇURUMDUMMawish Şiirleri

Bir önceki yazımız olan Kalbimden - Mawish Şiirleri başlıklı makalemizde İçimden, Kalbimden ve Mawish hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir