Sen Uzak Ben Uzakta

Sen Uzak Ben Uzakta

Sen Uzak Ben Uzakta – Mawish

SEN UZAK BEN UZAKTA

 

 

Bir temmuz sıcağında kar yağar içimize
Ne oldu böyle bize, kırıldık ikimize
çoktan beri soğuktur, sıcacıktı ellerin
sen uzak ben uzakta sarıldık resmimize

 
Asi birer rüzgarla aşinaydık öncesi
Dolu dizgin giderken kim yıktı gözlerini
Senden önce üstümde bilmezdim öteberi
Sen uzak ben uzakta giyindik içimize

 
Göl başında kalbimiz, gök gibi gözlerimiz
Hayaller kurardık biz, tutuştu ellerimiz
Zemheri gecelerde firarda düşlerimiz
Sen uzak ben uzakta sığındık göğsümüze

 
Unuttuğumuz oldu  yoldaki özgürlüğü
Bir emanetle geri, nasıl döndüğümüzü
Sor bakalım hasrete, neyi gördüğümüzü
Sen uzak ben uzakta biz nefesten nefese

 
Öre öre bitmeyen, kahrolası özlemler
Göz göre göre değen kırılası hançerler
Sökülüp dikilmeyen al yanık kor bedenler
Sen uzak ben uzakta küskün mü çaremize?

 
Sarılıp umutlara öyle beklemektense
Darılıp dağlarına böyle üşümektense
Kara kara aklınla canı düşünmektense
Ben uzak sen uzakta kalma yüreğimize

SEN UZAK BEN UZAKTA – Mawish Şiirleri – Mert Zafer Cansever
(Hece 7+7)

Bir önceki yazımız olan Sevme başlıklı makalemizde ayrılık şiirleri, isyan şiirleri ve nefret şiirleri hakkında bilgiler verilmektedir.

Post navigation

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir