Bir Ağacım Ben

Bir Ağacım Ben – Mawish Şiirleri

Bir Ağacım Ben

 

Bir fırtınanın ortasında kalmış
Yosun tutmuş bir ağacım ben
Dallarım öyle kurumuşki
Çıt dökülür olmuş yapraklarım

Kalan yapraklarım direncimi arttırsada
Ne Aşıkların oturacağı gölgem kalmıs
Nede insanları Serinletecek Yapraklarım
Bekler olmuşum gövdeme vurulacak son darbeyi

Beklemek mi zor, Yoksa
Bu şekilde yarı baygın yaşamakmı
Fırtına şiddetini nekadar arttırsada
Çaresiz bir bekleyişle buna alışmakmı

İklim değişemiyorum ki, İyileşeyim
Bir bilet dahi alamıyorum, çünkü yolum yok
Bazen öyle istiyorumki dallarımla sarılmayı
Yapamıyorum, Çünkü yüreğim yok

Gövdem Yosun, Yüreğim buz tutmuşken
Bana kim hayat veririr, bilmiyorum
Düşüncelerim aciz,Ruhum serbest kalmış
Aklım delik deşik, Fikirlerim ise sana emanet

Saatlerim durmuş, Bekliyorum
İşini kaybetmiş bir işçi gibi
Umutlarımı atıp rüzgarlara savuruyorum
Kim yakalar onu Bilemiyorum

Bazen bir kuş konar zayıf dallarıma
Dalım kırılacak kuş uçacak diye korkarım
Öyle özlemişimki sesini
Yılların hesabını kendıme sorarım

Nice kışlardan çıkmış olan bu gövdem
Şimdi Yazları bile yeşillenemez oldu
Belki yerimi korur Bir ressama konu olurum
Belkide kökünden sökülen, ama ötesi bilinmeyen…
Bir Soru OLurum…
.

Mawish  14/07/2009
.
.

Bir önceki yazımız olan Bir Anda – Mawish Şiirleri başlıklı makalemizde Bir Anda, Mawish ve mawish şiirleri hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir